28, 29 en 30 juni 2020.

(alles heb ik terug gehaald via mijn twitter archief)

28 juni 2020:

Een redelijke dag maar wel met heel veel pijn. Een pijn die ik helaas nog lange tijd zal voelen.

Ik krijg veel morfine achtige medicatie, 3 keer per dag oxazepam, dus echt veel mee krijgen van wat er zoal om mij heen gebeurt doe ik niet.

Ik pak regelmatig mijn telefoon en zie dat er op twitter ontzettend veel mensen gereageerd hebben op mijn tweet maar heb geen puf om overal op te reageren. Wel merk ik dat al die reacties heel veel met me doen. Me ontroeren.

Mijn dochter heeft deze dag een actie gestart, zodat ze voor mij een i-pad kan kopen want ik heb geen tv of radio op mijn kamer. En dat maakt het wel saai. In no time had ze het geld blijkbaar bij elkaar. Heel veel lieve twitteraars hebben een donatie gedaan en dat is iets dat me heel emotioneel maakt. Ik wou een filmpje maken en op Twitter plaatsen maar door mijn emotie is dat niet gelukt.

29 juni 2020:

En weer een beroerde nacht achter de rug. Ik ben normaal gesproken iemand die op haar zij slaapt en dat is niet mogelijk nu. Ik lig op mijn rug en kan mijn draai voor geen meter vinden. Ik heb pijn, ben verdrietig, boos en nog veel meer. En ik ben zenuwachtig, want zo meteen krijg ik mijn ontbijt, dan fysio en dan weer een verbandwissel. Iets wat iedere gaat terug komen. En na 2 keer weet je dus dat je over een uurtje gigantische pijn gaat lijden. En met gigantisch bedoel ik ook gigantisch.

Na mijn verbandwissel ga ik Facetimen met Robbin. Iets wat wij sinds zaterdag regelmatig doen, meerdere keren op een dag. En ik ben zo bij met de techniek van tegenwoordig.

Als ik even later door mijn twitter heen scroll zie ik dat er best wat negatieve reactie zijn gekomen op Robbin haar actie. En dat raakt mij. Dat maakt mij boos. En daar heb ik dus ook een tweet over geplaatst:

 https://twitter.com/Gewoon_Con/status/1277457690743062528?s=20

Mijn meisje, die met alle goede bedoelingen iets heeft gedaan en dan zo afgebrand wordt. Nee daar kan ik niet tegen. Ook niet als ik in het ziekenhuis lig, of misschien zelfs wel juist niet als ik in het ziekenhuis lig.

Per dag moet ik 4 liter vocht zien binnen te krijgen. Gelukkig gaat een gedeelte ook door het infuus want ik ben nog te moe om te drinken namelijk. Het eten dat ik tot nu toe heb gehad vind ik ok niet echt lekker maar ook eten is belangrijk en eiwitten binnen krijgen. Ik krijg dan ook regelmatig eiwit verrijkt drinken. Wel en ik op dit moment heel erg bij met mijn catheter, ondanks dat het een raar idee is dat je plas er gewoon uitloopt, dat je daar niet voor hoeft te doen.

Dit is ook de dag dat ik voor het eerst moet poepen. Maar ik durf niet. Mijn billen zijn ook verbrand en die doen ook ontzettend zeer. Ik durf dus echt niet te poepen.

Middags is Robbin geweest en kreeg ik mijn I-pad. Huilen van emotie, huilen omdat wildvreemde mensen dit voor mij over hebben. Onvoorstelbaar. Ik mag alleen van de verpleging niet meer zoveel op Social Media zitten omdat ik meer moet slapen. Maar dat slapen lukt niet dus dan pak ik de telefoon er maar weer bij.

30 juni 2020:

Uiteraard weer een beroerde nacht achter de rug. Ik ben ook bek en bek af ondanks dat ik niets anders doe dan liggen. Maar mij is uit gelegd dat wanneer je zulke grote brandwonden hebt dat net zoveel energie vreet als wanneer je een marathon rent. En dat iedere dag weer. Das ja dan is die moeheid wel te verklaren.

Vanmorgen zijn ook de artsen geweest en dat was een echte tegenvaller. Ik lig hier sowieso 4 weken in plaats van 2. Maar we gaan uit van 6 weken. En ik moet een huidtransplantatie ondergaan omdat veel plekken te ernstig beschadigd zijn. Dit is wel even een hele zware tegenvaller. En ik voel me dan ook echt kut. Ik voel me alleen. Ik lig hier nog maar net maar ben er nu al flauw van. Alleen op een kamer, weinig aanspraak, iedere dag een verbandwissel die ruim anderhalf uur duurt en dit tot aan de huidtransplantatie, waarvan ze nu nog niet kunnen zeggen wanneer dat is. Ik heb werkelijk waar geen idee hoe ik dat ga volhouden.

Maar dit is ook de dag dat de eerste kaartjes binnen stromen en ja dat fleurt mijn dag toch wel weer wat op. Ik krijg zelfs ballonnen en chocolade. Helaas mag ik de chocolade, i.v.m. kiemen, niet zelf op eten dus heb ik weg gegeven aan de verpleging. Aan het fantastische team dat mij verzorgt.

En ik heb heerlijk een serie gekeken op Netflix, via de I-pad. Wat een welkome afleiding zeg.

Een antwoord naar “28, 29 en 30 juni 2020.”

  1. Beauty is only skin deep Link to proverb.
    https://spirifij375.net
    Never look a gift horse in the mouth Link to proverb.
    One hand washes the other Link to proverb.
    Don’t throw the baby out with the bathwater Link to proverb.
    Exception which proves the rule – The.
    Distance lends enchantment to the view.
    Fair exchange is no robbery Link to proverb.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*