4, 5 en 6 juli 2020

4 juli 2020

Weinig getwitterd deze dag dus kan er ook weinig over vertellen. Behalve dat ik een redelijke tot  goede nacht heb gehad, sinds een week. En dat mijn verbandwissel deze dag, bij het gebied van mijn billen ondragelijk was. En.. op mijn arm komen alweer stukjes nieuwe, goede huid. En dat is 1 van de eerste kleine en vele mijlpalen die ik mee ga maken.

5 juli 2020

Iedere ochtend dat ik wakker wordt is het eerste dat ik denk “zo weer een dag dichter bij de dag dat ik naar huis mag.” Naar omstandigheden gaat goed met mij. De pijn is relatief goed uit te houden, maar dat komt natuurlijk ook door de extreem goede pijnmedicatie die ik hier krijg. Behalve tijdens de verbandwissels. Deze worden met de dag erger lijkt wel. En dit is ook iets waar ik iedere ochtend weer meer tegen op zie. Ik huil als ze binnen komen. Voel mijn lijf verstijven, mijn spieren op volle spanning, mijn ademhaling die versneld. Pure angst voor de pijn. Want dat is iets wat wel vast staat, een angst voor pijn ontwikkel je hier wel door. Vandaag was de verbandwissel onder de douche. Ik moest op een stoel zitten met mijn benen op een kruk en met lauw water en een zachte straal werd alles doorweekt met water. Tegelijk hebben we ook even snel mijn haar gewassen en mijn boven lichaam. De reden dat ik onder douche ging was  in de hoop dat het minder pijnlijk zou worden. Helaas maakte het niet veel verschil want op een gegeven moment moest ik gaan staan omdat het verband van mijn billen er ook af moest en dat “viel” als een blok er af. Dus dat voelde ik wel. Ook kan ik nog steeds niet normaal staan dus ik stond op 1 volle voet, op de tenen van mijn andere voet en hield ondertussen huilend 1 van de verpleegsters vast.

Dit is ook de dag dat ik er achter kwam, dat wanneer je zulke grote wonden hebt als ik, kippenvel krijgen niet prettig is. Pijnlijk zelfs. En helaas zal ik dit ook vaker ervaren aangezien ik best gevoelig ben voor mooie ontroerende dingen en dan dus kippenvel krijg.

6 juli 2020

Mentaal een gigantische kutdag. Voel heel veel boosheid in mij borrelen. Het “waarom ik”gevoel. Ik wil schreeuwen, met dingen gooien, slaan, schelden. Maar kan geen kant op met mijn gevoelens behalve er over praten met de psycholoog. Die mij vertelt dat dit er allemaal bij hoort. Dat deze gevoelens compleet normaal zijn en dat het pas raar zou worden als ik ze niet zou ervaren.

Vandaag had ik ook weer een verbandwissel onder douche. Maar dit is geen succes. Dit trek ik niet. Dit vergt teveel van mij, lichamelijk maar ook geestelijk.

Mijn linkerarm gaat super goed. De zalf die er normaal gesproken op gesmeerd wordt is vervangen door vette gazen. Mijn kont blijft zeer doen. Maar dit komt ook omdat daar 24 uur per dag het meeste gewicht op komt. Vandaag wel met de bedfiets een “stuk” gefietst. Even de doorbloeding weer op gang brengen en de spieren bezig houden. Aangezien ik aardig wat spierkracht aan het verliezen ben.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*